Jak prawidłowo negocjować z kontrahentami – część 2: Prowadzenie rozmów i taktyka
- Molphoro
- 9 gru 2025
- 3 minut(y) czytania
Po dokładnym przygotowaniu, zdefiniowaniu celów i opracowaniu alternatywnych rozwiązań (patrz część 1) nadchodzi decydujący moment: rozmowa negocjacyjna. Tutaj widać, jak dobrze jesteś przygotowany – i jak umiejętnie posługujesz się językiem, mową ciała, argumentami i taktyką. Rozmowy negocjacyjne to coś więcej niż tylko wymiana liczb: to scena, na której rozgrywają się interesy, relacje i strategiczne decyzje. W drugiej części dowiesz się, jak pewnie bronić swojego stanowiska, wykorzystać efekty psychologiczne i uniknąć typowych błędów negocjacyjnych.
Pierwsze wrażenie jest najważniejsze Już początek rozmowy może mieć decydujący wpływ na jej przebieg. Zwróć uwagę na: Punktualność i wygląd: pewność siebie, ale bez arogancji.
Język ciała: otwarty, spokojny, obecny.
Small talk: wykorzystaj pierwsze minuty, aby stworzyć przyjemną atmosferę – sympatia ułatwia późniejsze osiągnięcie porozumienia.
Negocjacje, zwłaszcza z partnerami zewnętrznymi, opierają się również na osobistym wrażeniu. Kto buduje zaufanie, może później łatwiej poruszyć krytyczne kwestie.
Podkreślaj własne interesy, a nie stanowiska Negocjowanie nie oznacza uparte domaganie się konkretnej kwoty. Chodzi raczej o wyjaśnienie własnych interesów: Zamiast: „Zapłacimy maksymalnie 70 000 euro”.
Lepiej: „Mamy ustalony budżet oparty na poprzednich projektach – musimy się go trzymać”.
W ten sposób unikasz konfrontacji, a jednocześnie pokazujesz swoje motywy. Buduje to zrozumienie i otwiera przestrzeń dla kreatywnych rozwiązań.
Aktywne słuchanie jako narzędzie negocjacyjne Dobrzy negocjatorzy nie tylko mówią – oni słuchają. Zwróć uwagę na: dobór słów i niuanse: co naprawdę zostało powiedziane?
Język ciała: jak pewnie zachowuje się kontrahent?
Niewypowiedziane: czy są jakieś wskazówki dotyczące ukrytych interesów?
Poprzez aktywne słuchanie (zadawanie pytań, podsumowywanie, odzwierciedlanie) okazujesz szacunek, a jednocześnie zbierasz cenne informacje.
Kierowanie ramami negocjacji Kto kieruje przebiegiem rozmowy, często ma kontrolę. W tym celu należy: Zmniejsz presję czasu: nie daj się ponieść emocjom. „Nie chcemy podejmować pochopnych decyzji”.
Rób notatki: to sygnalizuje powagę.
Grupuj tematy: zamiast omawiać punkt po punkcie, lepiej omów bloki tematyczne – na przykład „pakiet usług”, „harmonogram”, „cena” itp.
Dzięki temu zachowasz strukturę rozmowy, nawet jeśli stanie się ona emocjonalna lub złożona.
Celowe wykorzystanie efektu kotwicy Tak zwany efekt kotwicy opisuje zjawisko psychologiczne: pierwsza podana liczba często wpływa na cały przebieg negocjacji. Na przykład osoba, która jako pierwsza podaje cenę, często nieświadomie ustala „punkt wyjścia” dla wszystkich dalszych rozważań. Wskazówka: Jeśli jesteś dobrze przygotowany, sam ustal punkt odniesienia (np. poprzez ofertę ceny początkowej).
Jeśli wykonawca jako pierwszy ustala kotwicę: natychmiast zrelatywizuj, np. „To znacznie przewyższa nasze standardy rynkowe”.
Celowe wykorzystanie ciszy Często niedoceniany, ale bardzo skuteczny środek: cisza. Wiele osób ma tendencję do natychmiastowego wypełniania luk w rozmowie – często niechcianymi ustępstwami. Wykorzystaj przerwy, aby: zasygnalizować, że zastanawiasz się nad odpowiedzią
dać rozmówcy możliwość kontynuowania rozmowy
wzmocnić swoją pozycję bez wywierania presji
Ważne jest, aby wytrzymać, nawet jeśli wydaje się to nieprzyjemne.
Rozpoznawanie taktyk – i neutralizowanie ich Doświadczeni wykonawcy czasami stosują celowe taktyki. Przykłady: „Dobry glina / zły glina” – dwaj przedstawiciele świadomie odgrywają przeciwstawne role.
Pozorne niezainteresowanie – aby zaniepokoić klienta.
„Ostatnia oferta” – wywieranie presji poprzez sztuczne nadanie ostatecznego charakteru.
Rozpoznajesz takie zagrywki? Zachowaj spokój, nie reaguj emocjonalnie, powróć do faktów – a w razie potrzeby reaguj w sposób przyjazny, ale stanowczy.
Opracuj kreatywne rozwiązania Nie zawsze czyste targowanie się o liczby prowadzi do celu. Lepiej: myśl kreatywnie. Przykłady: Zamiast obniżki ceny: wynegocjuj dłuższe terminy płatności lub dodatkowe usługi.
Zamiast stałych terminów: wprowadź zasady bonusowo-malusowe za terminowość.
Zamiast oferty ryczałtowej: zaproponuj umowy wielostopniowe lub opcje późniejszej rozbudowy.
W ten sposób powstają sytuacje korzystne dla wszystkich stron – i obie strony mogą wyjść z negocjacji z dobrym samopoczuciem.
Natychmiastowe sporządzanie pisemnych umów Nie ma nic bardziej irytującego niż „nieporozumienie” po intensywnych negocjacjach. Dlatego należy: Wszystkie ważne informacje należy natychmiast protokołować – najlepiej wspólnie.
Należy zapewnić wiążący charakter ustaleń – nawet w przypadku ustnych porozumień.
Należy wyjaśnić, kto co dostarczy lub wykona i w jakim terminie.
W idealnym przypadku na koniec uzgadnia się konkretny następny krok: „Do piątku prześlemy Państwu projekt do sprawdzenia”.
Dbaj o relacje Negocjacje z kontrahentami są często początkiem dłuższej współpracy. Dlatego należy pamiętać, że uczciwość się opłaca – krótkotrwałe sztuczki mogą zniszczyć długotrwałe zaufanie.
Zachowaj szacunek – nawet jeśli zlecenie nie dojdzie do skutku.
Przekazuj informacje zwrotne – np. dlaczego podjęto taką, a nie inną decyzję.
Dobry ton i przejrzysta komunikacja stanowią podstawę przyszłych projektów.
Podsumowanie: skuteczne negocjacje to mądre kierowanie, a nie wygrywanie Udane negocjacje to nie walka, ale inteligentna rozmowa między partnerami, którzy mają częściowo różne interesy. Kto jest przygotowany, słucha, myśli taktycznie, a jednocześnie pozostaje człowiekiem, częściej osiągnie trwałe rozwiązania – z kontrahentami, którzy chętnie będą z Tobą współpracować ponownie.

Komentarze